دوره 19، شماره 5 - ( ویژه نامه مجوز 4926/د/704 مورخ 21/12/1392 1392 )                   جلد 19 شماره 5 صفحات 16-9 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- معاونت غذا و دارو ، mor158@yahoo.com
چکیده:   (6522 مشاهده)
اهداف: گیاه بلغست گیاهی چند ساله از تیره شب بو است. عصاره بلغست و تنتور آن در طب سنتی جهت درمان بیماریهای مختلف به کار می رفته است. اثر آنتی اکسیدانی بلغست مشخص شده است، ولی اثر ضد باکتریایی آن بررسی نشده است. این مطالعه به منظور بررسی اثر ضد باکتریایی اسانس این گیاه بر برخی باکتری های بیماریزای منتقله از غذا در محیط آزمایشگاهی انجام شده است. روش ها: در یک مطالعه تجربی، برگ گیاه در فصل بهار جمع آوری و اسانس آن استخراج شده غلظت های مختلف آن به صورت سریالی (40و20و10و5و5/2و25/1 میلی گرم بر میلی لیتر) تهیه و به روش میکرودایلوشن براث روی محیط BHI و کشت روی محیط مولر هینتون آگار حداقل غلظت بازدارندگی (MIC) و حداقل غلظت کشندگی (MBC) آن به دو روش چشمی و کدورت سنجی (OD) برای باکتری های اشرشیا کلی، سالمونلا تیفی موریوم، استافیلوکوکوس اورئوس، لیستریا مونوسایتوژنز و باسیلوس سرئوس با استفاده از الایزاریدر تعیین شد. نتایج با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یکطرفه و آزمون پشتیبانی دانکن ارزیابی شدند یافته ها: نتایج به دست آمده نشان داد که اسانس گیاه بلغست دارای حداقل غلظت بازدارندگی 5/2 میلی گرم بر میلی لیتر برای باکتری استافیلوکوکوس اورئوس بود و حداقل غلظت کشندگی برای این باکتری 40 میلی گرم بر میلی لیتر از اسانس بود. همچنین در غلظت های تهیه شده از اسانس این گیاه، هیچگونه اثر بازدارندگی و کشندگی برروی باکتری های اشرشیا کلی، سالمونلا تیفی موریوم، لیستریا مونوسایتوژنز و باسیلوس سرئوس مشاهده نشد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، اسانس بلغست اثر مهار کنندگی ضعیفی بر باکتری های اشرشیا کلی، سالمونلا تیفی موریوم، استافیلوکوکوس اورئوس، لیستریا مونوسایتوژنز و باسیلوس سرئوس داشت. توصیه می شود با استخراج مواد مؤثر این گیاه، تحقیقات بیشتری روی انواع عصاره آن صورت گیرد.
واژه‌های کلیدی: اثر ضد باکتری، بلغست، اسانس
متن کامل [PDF 884 kb]   (3509 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: علوم پايه پزشكي
دریافت: 1391/7/18 | پذیرش: 1392/12/20 | انتشار: 1392/12/20

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.