اهداف: تریکومونیازیس، شایع‌ترین بیماری منتقل‌شونده از طریق جنسی در دنیاست. این مطالعه با هدف بررسی شیوع تریکوموناس واژینالیس به‌روش PCR در مراجعان به درمانگاه‌های زنان شهر تهران انجام شد.

  مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی روی 140 زن مراجعه‌کننده که به درمانگاه‌های زنان بیمارستان لقمان و شهید شوریده تهران از آبان 92 تا اردیبهشت 93، انجام شد. اطلاعات جمعیت‌شناختی زنان از طریق پرسش‌نامه‌ جمع‌آوری شد. با استفاده از 2 سواب استریل، از قسمت خلفی فورنیکس واژن، مقداری از ترشحات جمع‌آوری شد که یک سواب برای بررسی در محیط کشت TYI-S-33 واژینال و دیگری برای انجام روش مولکولی در لوله آزمایش حاوی2میلی‌لیتر سرم فیزیولوژی استریل قرار داده و به آزمایشگاه منتقل شد. در روش PCR از پرایمرهای اختصاصی ژن P270 استفاده شد. داده‌ها توسط نرم‌افزار 11 SPSS و آزمون آماری T تک‌نمونه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

  یافته‌ها: از 46 بیمار مشکوک به عفونت با تریکوموناس واژینالیس، نمونه ترشحات واژن 11 نفر (8/7%) و نمونه ادرار 4 نفر (8/2%) با روش PCR ، نمونه ترشحات واژن 6 نفر (2/4%) و نمونه ادرار 1 نفر (5/0%) با روش کشت، مثبت گزارش شد. بین تحصیلات مراجعان و شغل همسر و آلودگی به انگل تریکوموناس واژینالیس رابطه معنی‌دار آماری وجود داشت (05/0 p< ). بین روش پیشگیری از بارداری و آلودگی به انگل تریکوموناس واژینالیس رابطه معنی‌داری آماری وجود نداشت (05/0 p> ).

  نتیجه‌گیری: استفاده از روش‌های جدید مولکولی مبتنی بر PCR ، به‌عنوان روشی مکمل یا جایگزین روش‌های فعلی برای تشخیص انگل تریکوموناس واژینالیس پیشنهاد می‌شود.