اهداف: در مورد اثر تمرینات تایچی بر نسبت هورمونهای تستوسترون و کورتیزول نتایج روشنی در دست نیست، اما سوابق پژوهشی موجود نشان میدهد که تمرینات هوازی یا استقامتی (با توجه به هوازیبودن تایچی) میتوانند بر مقادیر تام و نسبت این دو هورمون اثرگذار باشند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر فعالیت تایچی بر مقادیر تستوسترون، کورتیزول و همچنین نسبت تستوسترون به کورتیزول سرم زنان بود.
مواد و روشها: در این پژوهش نیمهتجربی و مقطعی در سال 1394، 42 تایچیکای زن از باشگاههای شهر تهران بهصورت هدفمند انتخاب شده و براساس میزان سابقه تمرینی به سه گروه 14نفره تقسیم شدند؛ اول (6 تا 12 ماه)، دوم (30 تا 42 ماه) و سوم (52 تا 64 ماه). از هر سه گروه بهدنبال 12 ساعت ناشتایی شبانه، نمونه خون وریدی بهمنظور بررسی مقادیر کورتیزول، تستوسترون و نسبت تستوسترون به کورتیزول گرفته شد. دادهها توسط نرمافزار آماری SPSS 19 و با استفاده از آزمون ناپارامتری کروسکالوالیس، آزمون تحلیل واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی شفه تجزیه و تحلیل شدند.
یافتهها: میانگین مقادیر هورمونهای تستوسترون سرم، کورتیزول و نیز نسبت تستوسترون به کورتیزول در بین سه گروه تفاوت معنیداری نداشت (05/0p>).
نتیجهگیری: سابقه تمرینی زنان تایچیکا، تاثیری بر مقادیر هورمونهای تستوسترون و کورتیزول سرم و نسبت این دو ندارد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |