fa مقایسه پاسخهای قلبی- ریوی در دو حرکت دویدن به جلو و دویدن به عقب در افراد سالم پزشكي داخلی Internal Medicine پژوهشی Original زمینه و هدف: یکی از عوارضی که در افراد تحت درمان توانبخشی، بسیار دیده می‌شود، کاهش تحمل قلبی- ریوی است. حرکت دویدن به عقب یکی از الگوهای حرکتی بسیار مناسبی است که امروزه برای افرادی که تحت درمان توانبخشی اندام تحتانی قرار دارند، استفاده می‌گردد. با توجه به نتایج مختلف از مقایسه بین دو حرکت دویدن به جلو و دویدن به عقب، مطالعه حاضر با هدف مقایسه‌ پاسخهای قلبی- ریوی در این دو روش به صورت غیر مستقیم انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه کارآزمایی بالینی، یک نمونه 20 نفری از بین مردان جوان به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده بدون جایگزینی انتخاب شدند. این افراد طی دو جلسه با فاصله یک هفته در هر دو روش دویدن به جلو و دویدن به عقب قرار گرفتند. در پایان پاسخهای قلبی- ریوی در هر دو حرکت ثبت و سپس نتایج به دست آمده از هر فرد با خودش مقایسه گردید. اطلاعات جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون آماری t زوجی و با در نظر گرفتن سطح معنی‌داری 05/0=α مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج مطالعه حاضر تکرارپذیری خوبی هم از نظر نسبی و هم مطلق برای اندازه‌گیریهای متغیرهای قلبی- ریوی نشان داد. در هر دو حرکت متغیرهای ضربان قلب فشار خون متوسط شریانی و حاصل‌ضرب ضربان قلب در فشار خون سیستولی با افزایش فعالیت افزایش یافتند و این افزایش در دویدن به جلو نسبت به دویدن به عقب بیشتر بود (0001/0=P). نتیجه‌گیری: با توجه به این که دویدن به عقب در مقایسه با دویدن به جلو نیروی کمتری بر روی مفصل پاتلوفمورال (زانو) وارد می‌کند، به نظر می‌رسد از این الگو می‌توان برای بیمارانی که تحت عمل جراحی زانو قرار می‌گیرند و یا از دردهای قدام زانو رنج می‌برند، به منظور حفظ و نگهداری سلامت قلب و ریه استفاده کرد. Background and Aim: One of the most useful therapeutic methods as a rehabilitation supportive technique is the use of backward running in patients with motional restrictions (especially in patients with anterior cruciate damage).As cardio-pulmonary Function is affected during physical activities. This project was conducted to evaluate the effects of backward running in comparison forward and backward running in a comparison Forward method by indirect measurements. Materials and Methods: The method used was known Bruce protocol which able to evaluate the variables indirectly, the cases included 20 healthy young males that were selected randomly They had to do forward and backward running in weekly intervals assess variable (cardio pulmonary responses ) Forward and backward running and results comparisoned. Results: All the variable rates were increased associated with both running methods that were higher in forward running in comparisons with backward running method (P=0.0001). Conclusion: As backward running method transmitted force pattelo-femoral joint (knee) is lower then forward running could be applicable in-patient with knee surgery or anterior knee pain for maintaining of cardio-pulmonary health. دویدن به جلو، دویدن به عقب، ضربان قلب، مصرف اکسیژن Forward running; Backward running; Oxygen consumption 31 36 http://imtj.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-90&slc_lang=fa&sid=1 J. Khademi جواد خادمی asman2abil@yahoo.com 80003194753284600837 80003194753284600837 Yes B. Gosheh بابک گوشه 80003194753284600838 80003194753284600838 No A. Salehi عارف صالحی 80003194753284600839 80003194753284600839 No M. Salavati مهی ار صلواتی 80003194753284600840 80003194753284600840 No