fa مقایسه تاثیر هیدروکورتیزون و دگزامتازون وریدی قبل از خروج لوله تراشه بر اسپاسم حنجره، سرفه و استریدور بعد از بیهوشی عمومی بيهوشی Anesthesiology پژوهشی Original <p dir="RTL"><strong><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">اهداف:</span></span></strong> <span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">پاسخ‌های فیزیولوژیک تنفسی به‌دنبال بیدارشدن بیماران از بی‌هوشی عمومی پس از خروج لوله تراشه با علایمی همانند سرفه، اسپاسم حنجره و استریدور همراه است که از داروهای متفاوتی برای پیشگیری از این عوارض استفاده می‌شود. هدف این مطالعه، مقایسه تاثیر دگزامتازون و هیدروکورتیزون وریدی قبل از خروج لوله تراشه بر عوارض جانبی تنفسی بود.</span></span><br> <strong><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">مواد و روش‌ها:</span></span></strong> <span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">در این کارآزمایی بالینی دوسوکور در سال 1394، 108 بیمار کاندید عمل جراحی ارتوپدی، جراحی عمومی و اورولوژی تحت بی‌هوشی عمومی بستری در بیمارستان 15خرداد بیدخت و شهید ‌هاشمی‌&lrm;نژاد مشهد </span></span><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">به‌روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند و تخصیص تصادفی به‌روش </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">BBR</span></span></span><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> انجام شد. </span></span><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">گروه یک، 100</span></span><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">میلی‌گرم</span></span><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> هیدروکورتیزون و گروه دو، 8</span></span><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">میلی‌گرم</span></span><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> دگزامتازون 30 دقیقه قبل از خروج لوله تراشه به‌صورت یک دوز وریدی دریافت نمودند. </span></span><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">اطلاعات فردی و وضعیت بالینی با تشخیص متخصص بی‌هوشی در لیست مربوطه ثبت شد.</span></span><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> داده‌ها به‌کمک نرم‌افزار </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">SPSS 13</span></span></span><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> و توسط آزمون‌های مجذور کای، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">T</span></span></span><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> مستقل و من‌ویتنی مورد تحلیل قرار گرفتند.</span></span><br> <strong><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">یافته‌ها:</span></span></strong> <span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">فراوانی میزان بروز سرفه، لارنگواسپاسم و استریدور در دو گروه دگزامتازون و هیدروکورتیزون تفاوت معنی‌داری نداشت (</span></span>p<0/05<span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">)&nbsp;. </span></span><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">میانگین وزن در بیماران با اسپاسم حنجره </span></span>(p=0/03)<span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">، سرفه </span></span>(p=0/002)<span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> و استریدور </span></span>(p=0/001)<span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">&nbsp;نسبت به بیمارانی که این نشانه‌ها را نداشتند، اختلاف معنی‌دار داشت. از نظر جنس نیز در بیمارانی که استریدور و لارنگواسپاسم</span></span> <span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">داشتند نسبت به سایر بیماران که این علایم را نداشتند تفاوت معنی‌دار نبود </span></span><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">(05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p></span></span></span><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">)، </span></span><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">به‌جز در بیمارانی که سرفه داشتند</span></span>(p=0/003)<span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">).</span></span><br> <strong><span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></strong> <span style="font-family:mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">هیدروکورتیزون و دگزامتازون دارای اثرات مشابه بر لارنگواسپاسم، سرفه و استریدور بعد از خروج لوله تراشه هستند.&nbsp;</span></span></p> <p style="margin-left: 42.55pt;"><strong>Aims: </strong>After tracheal extubation, following the patient&rsquo; waking up from general anesthesia, respiratory physiological responses are with symptoms such as cough, laryngospasm, and stridor. Different medications are used to prevent these complications. The aim of this study was to compare the effects of intravenous hydrocortisone and dexamethasone on the respiratory side-effects before tracheal extubation.&nbsp;<br> <strong>Materials & Methods:</strong> In this two-blinded clinical trial, 108 patients candidate for orthopedic surgery, general surgery, and urology by general anesthesia hospitalized in Shahid Hashemi Nezhad and Bidaxt 15^th Khordad hospitals were studied in Mashhad, Iran, in 2015. The subjects were selected via available sampling method. Randomized assignment was done by BBR. The first and the second groups received 100mg hydrocortisone and 8mg dexamethasone 30 minutes before tracheal extubation as one intravenous dosing, respectively. Individual information and clinical status were recorded based on the diagnoses by an anesthesiologist. Data was analyzed by SPSS 13 software using Chi-square, independent T, and Mann-Whitney tests.&nbsp;<br> <strong>Findings: </strong>There was no significant difference between dexamethasone and hydrocortisone groups in the frequencies of cough, laryngospasm, and stridor (p>0.05). There were significant differences between the mean weights of patients with laryngospasm (p=0.03), cough (p=0.002), and stridor (p=0.001) and the patients without such symptoms. There was no significant difference in gender between patients with stridor and laryngospasm and other patients without such symptoms (p>0.05), excluding patients with cough (p=0.003).&nbsp;<br> <strong>Conclusion:</strong> The effects of hydrocortisone and dexamethasone are similar on laryngospasm, cough, and stridor after tracheal extubation.</p> <p style="margin-left: 42.55pt;"></p> لارنگواسپاسم, سرفه, استریدور, هیدروکورتیزون, دگزامتازون Laryngismus, Cough, Respiratory Sounds, Hydrocortisone, Dexamethasone 89 94 http://imtj.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2099-1&slc_lang=fa&sid=1 A. Hamzei آرش حمزه‌ای Arash_hamzei@yahoo.com 8000319475328460024885 8000319475328460024885 No Anesthesia & Operating Room Department, Paramedical Faculty, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, Iran گروه هوشبری و اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران M. Basiri Mogadam مهدی بصیری مقدم Basiri1344@gmail.com 8000319475328460024886 8000319475328460024886 No “Social Development & Health Promotion Research Center” and “Nursing Department, Nursing & Midwifery Faculty”, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, Iran M. Yousef zadeh Ghoochani محمود یوسف‌زاده قوچانی YousefzadeGHM1@mums.ac.ir 8000319475328460024887 8000319475328460024887 No Anesthesia & Operating Room Department, Paramedical Faculty, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran گروه هوشبری و اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران M. Heidary Karizaki معصومه حیدری کاریزکی Heidarykm1@mums.ac.ir 8000319475328460024888 8000319475328460024888 Yes Nursing & Midwifery Department, Nursing & Midwifery Faculty, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, Iran گروه پرستاری و مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران