<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Internal Medicine Today</title>
<title_fa>طب داخلی روز</title_fa>
<short_title>Intern Med Today</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://imtj.gmu.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>80</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal80</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2981-0086</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2981-0086</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.18869/acadpub.hms</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>en</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1396</year>
	<month>3</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2017</year>
	<month>6</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>23</volume>
<number>3</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>مقایسه ناگویی خلقی و رفتارهای تکانشی در بیماران مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی و افراد عادی</title_fa>
	<title>Comparison of Alexithymia and Impulsive Behaviors in Schizophrenia Patients and Healthy Individuals</title>
	<subject_fa>بهداشت روان</subject_fa>
	<subject>Mental Health</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p dir=&quot;RTL&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt;اهداف:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt; مطالعات متعدد بیانگر سطوح بالای ناگویی خُلقی و رفتارهای تکانشی در افراد مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی است. هدف مطالعه حاضر، مقایسه جنبه&#8204;های ناگویی خُلقی و رفتارهای تکانشی در بیماران مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی و افراد عادی بود.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;RTL&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt;مواد و روش&#8204;ها:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt;در این مطالعه علّی-مقایسه&#8204;ای در سال 1395، 30 بیمار مرد مبتلا به اختلال اسکیزوفرنی بستری در بیمارستان روان&#8204;پزشکی رازی تبریز به&#8204;صورت نمونه&#8204;گیری تصادفی ساده و 30 نفر از دانشجویان دانشگاه تبریز به&#8204;صورت در دسترس انتخاب شده و در 2 گروه قرار گرفتند.&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt;ابزار پژوهش، مقیاس ناگویی خُلقی تورنتو و &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt;مقیاس تکانشگری &lt;em&gt;بارت&lt;/em&gt; بود. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt;داده&#8204;ها به&#8204;کمک نرم&#8204;افزار &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:cambria,serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;SPSS 20&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt; و با استفاده از آزمون&#8204;های &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:cambria,serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;T&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt; مستقل،&lt;/span&gt; &lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt;مجذور کای،&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt; تحلیل واریانس چندمتغیری (مانوا) و آزمون تعقیبی &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:cambria,serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;LSD&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt; تجزیه و تحلیل شدند. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;RTL&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt;یافته&#8204;ها:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt; میانگین نمرات گروه بیماران اسکیزوفرنیک در ناگویی خُلقی و مولفه&#8204;های آن (اختلال در توصیف احساس، اختلال در تشخیص احساس و تفکر معطوف به سطح) و همچنین در رفتارهای تکانشی و مولفه&#8204;های آن (تکانشگری شناختی، تکانشگری حرکتی و بی&#8204;برنامگی) به&#8204;صورت معنی&#8204;داری از گروه عادی بیشتر بود (05/0&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:cambria,serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:10.0pt;&quot;&gt;p&lt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt;).&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;RTL&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt;نتیجه&#8204;گیری:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt; بیماران اسکیزوفرنیک در مقایسه با &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt;افراد عادی &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;&quot;&gt;سطوح بالایی از ناگویی خُلقی و رفتارهای تکانشی را نشان می&#8204;دهند.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p dir=&quot;RTL&quot; style=&quot;margin-left:.3in;&quot;&gt;&lt;/p&gt;
</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Aims:&lt;/strong&gt; Several studies indicate high levels of alexithymia and impulsive behavior in schizophrenia patients. The aim of this study was to compare the aspects of alexithymia and impulsive behavior in schizophrenia patients and healthy individuals.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Materials &amp; Methods:&lt;/strong&gt; In this causal-comparative study in 2016, 30 male schizophrenia patients, which were hospitalized at Razi Psychiatric Hospital of Tabriz City, Iran were selected randomly and 30 students of Tabriz University, Iran were selected by available sampling method and finally were divided into 2 groups. The research tools were Toronto alexithymia and Barratt impulsiveness scales. Data were analyzed by SPSS 20 software using independent T, Chi-square, multivariate analysis of variance (MANOVA), and LSD &lt;em&gt;post hoc&lt;/em&gt; tests.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Findings: &lt;/strong&gt;The average scores of alexithymia and its components (disruptions in describing feelings, disruptions in identifying feelings and thoughts towards the surface) and impulsive behavior and its components (cognitive impulsivity, motor impulsivity and non-planning) in schizophrenic patients were significantly more than the normal group (p&lt;0.05).&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;strong&gt;Conclusion:&lt;/strong&gt; Schizophrenic patients show high levels of alexithymia and impulsive behavior comparing to the normal individuals.&lt;/p&gt;

&lt;p&gt;&lt;/p&gt;
</abstract>
	<keyword_fa>ناگویی خُلقی, رفتارهای تکانشی, اسکیزوفرنی</keyword_fa>
	<keyword>Alexithymia, Impulsive Behaviors , Schizophrenia</keyword>
	<start_page>199</start_page>
	<end_page>205</end_page>
	<web_url>http://imtj.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2452-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>R.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Habibi Kaleybar </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>رامین</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حبیبی کلیبر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>alireza_m22000@yahoo.com</email>
	<code>8000319475328460024316</code>
	<orcid>8000319475328460024316</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Psychology Department, Educational Sciences &amp; Psychology Faculty, Azerbayjan Shahid Madani University, Tabriz, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>R.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mohammadzadegan </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>رضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محمدزاده گان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>reza.moh1@gmail.com</email>
	<code>8000319475328460024317</code>
	<orcid>8000319475328460024317</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Psychology Department, Educational Sciences &amp; Psychology Faculty, Azerbayjan Shahid Madani University, Tabriz, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>E.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Afi </last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>الهه</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عافی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>reza.moh1@hotmail.com</email>
	<code>8000319475328460024318</code>
	<orcid>8000319475328460024318</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Psychology Department, Educational Sciences &amp; Psychology Faculty, Tabriz University, Tabriz, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
