fa تاثیر یک دوره تمرین مقاومتی بر برخی عوامل فیبرینولیتیک مردان جوان فعال علوم پايه پزشكي Basic Medical Science پژوهشی Original <strong><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">اهداف:</span></span></strong><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> تغییرات و عدم تعادل در سیستم هموستاز، یکی از علل اصلی حملات قلبی است.</span></span> <span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">فعالیت بدنی در کنترل خودکار سیستم قلبی- عروقی نقش مهمی ایفا می‌کند</span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">. </span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">این پژوهش با هدف بررسی تاثیر یک دوره تمرین مقاومتی بر برخی عوامل فیبرینولیتیک مردان جوان فعال انجام شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">مواد و روش‌ها:</span></span></strong><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> در این پژوهش نیمه&shy;تجربی، </span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">30</span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> مرد جوان ورزشکار عضو یکی از باشگاه&shy;های شهرستان قم،‌ در سال 1395 به‌صورت دردسترس انتخاب و با جایگزینی تصادفی در سه گروه تمرین مقاومتی تک‌مفصله، تمرین مقاومتی چندمفصله و گروه کنترل (هر گروه 10 نفر) قرار گرفتند</span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">. </span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">پروتکل تمرینی به‌مدت 8 هفته و هر هفته 3 جلسه اجرا شد. </span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">قبل از شروع و بعد از آخرین جلسه تمرینی، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">cc</span></span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">6 نمونه خونی برای ارزیابی سطوح سرمی </span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">فیبرینوژن، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">PT</span></span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> (آزمون زمان پروترومبین) و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">PTT</span></span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> (آزمون زمان نسبی ترومبوپلاستین) </span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">جمع‌آوری</span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس عاملی 3&times;2، آزمون تعقیبی بونفرونی و آزمون </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">T</span></span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> زوجی با نرم‌افزار </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">SPSS 22</span></span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> استفاده شد.</span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته&shy;ها:</span></span></strong><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> صرف&shy;نظر از نوع پروتکل، یک دوره تمرین مقاومتی باعث کاهش فیبرینوژن (0001/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">) و افزایش زمان پروترومبین (047/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">) شد، اما در زمان نسبی ترومبوپلاستین تغییر معنی‌دار ایجاد نکرد (111/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span><br> <strong><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه&shy;گیری:</span></span></strong><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> تمرینات مقاومتی در مردان فعال موجب کاهش مقدار فیبرینوژن و افزایش </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&nbsp;PT</span></span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">می‌شود، اما تغییری در </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">PTT</span></span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> ایجاد نمی‌کند.</span></span> <strong>Aims:</strong> Fluctuation in the homeostasis system is one of the main causes of heart attacks. Physical activity plays an important role in automatic control of the cardiovascular system. This study aimed at investigating the effect of one period of resistance training on some fibrinolytic factors in active young men.<br> <strong>Materials and Methods: </strong>In this semi-experimental study, 30 young male athletes belonging to a gym in Qom, Iran were selected through convenience sampling method in 2016; they were randomly assigned to single-joint resistance training, multi-joint resistance training, and control groups (N=10). The training protocol was implemented 3 sessions per week for 8 weeks. In order to evaluate the serum levels of fibrinogen, PT (Prothrombin Time), and PTT (Partial Thromboplastin Time), 6cc blood sample was collected from participants before training and after the last training session. The data were analyzed by SPSS 20, using factor analysis of variance (2&times;3), Bonferroni&#39;s post hoc test, and paired t-test.<br> <strong>Findings:</strong> Regardless of the type of protocol, a resistance training period reduced fibrinogen (p=0.0001) and increased prothrombin time (p=0.047), but it did not significantly change partial thromboplastin time (p=0.111).<br> <strong>Conclusion:</strong> Resistance training reduces the fibrinogen amount and increases PT in active young men, but it does not change PTT. تمرین مقاومتی, زمان پروترومبین, زمان نسبی ترومبوپلاستین, فیبرینوژن Resistance Training [https://www.ncbi.nlm.nih.gov/mesh/68055070], Prothrombine Time [https://www.ncbi.nlm.nih.gov/mesh/68011517], Partial Thromboplastin Time [https://www.ncbi.nlm.nih.gov/mesh/68010314], Fibrinogen [https://www.ncbi.nlm.nih.gov/mesh/6 7 11 http://imtj.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2517-1&slc_lang=fa&sid=1 N. khosravi نیکو خسروی niku461@yahoo.com 8000319475328460028306 8000319475328460028306 Yes Exercise Physiology Department, Physical Education & Sport Sciences Faculty, Alzahra University, Tehran, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران N. kordi نگین کردی k_negin_69@yahoo.com 8000319475328460028307 8000319475328460028307 No Exercise Physiology Department, Physical Education Faculty, Alzahra University, Tehran, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه الزهرا(س)، تهران، ایران