fa اثرات متیل پردنیزولون بر بازیابی عملکرد حرکتی به دنبال قطع عصب سیاتیک و پیوند داربست سلول‌زدایی‌شده در موش صحرایی فيزيولوژی پزشکی Physiology پژوهشی Original <p dir="RTL" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;line-height:normal;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><strong><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">اهداف:</span></span></strong> <span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">به‌دنبال ترومای سیستم اعصاب محیطی، تجویز عوامل ضد&shy;التهابی یکی از استراتژی&shy;های مناسب برای کنترل آسیب وارده و پیش‌برد فرآیند ترمیم است.</span></span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> هدف مطالعه حاضر، بررسی اثرات داروی متیل‌پردنیزولون بر بهبود عملکرد حرکتی و تغییرات بافتی به‌دنبال قطع عصب سیاتیک و ترمیم با پیوند داربست&shy;های سلول&shy;زدایی‌شده در موش صحرایی بود.</span></span></p> <p dir="RTL" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;line-height:normal;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><strong><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">مواد و روش&shy;ها:</span></span></strong><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> در این مطالعه تجربی، 50 سر موش صحرایی نر بالغ ویستار به‌طور تصادفی به 5 گروه 10تایی </span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">تقسیم شدند</span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">؛ گروه کنترل‌منفی (قطع عصب سیاتیک بدون دریافت دارو)، گروه شم (انجام عمل جراحی بدون قطع عصب با دریافت حلال دارو)، گروه‌های تجربی 1 و 2 (قطع عصب سیاتیک و پیوند داربست با تجویز داروی متیل‌پردنیزولون با دوزهای یک و 30میلی‌گرم/کیلوگرم</span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> به‌صورت درون‌صفاقی</span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">) و گروه تجربی 3 (قطع عصب سیاتیک و پیوند داربست با </span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">دریافت حلال دارو). آزمون‌های رفتاری، الکتروفیزیولوژیک و بافتی، در طول دوره آزمایش انجام شد. داده‌ها به‌کمک </span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">نرم‌افزار </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">SPSS 16</span></span></span> <span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">و با آزمون‌های آنالیز واریانس یک&shy;طرفه و تعقیبی توکی تجزیه و تحلیل شدند.</span></span></p> <p dir="RTL" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;line-height:normal;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><strong><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته&shy;ها:</span></span></strong><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> سرعت روند ترمیم و بهبود عملکرد حرکتی در گروه&shy;های تیمارشده با متیل‌پردنیزولون در مقایسه با گروه کنترل به‌طور معنی‌داری افزایش یافت (05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p<</span></span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">). </span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">آتروفی</span></span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> توده عضلانی گاستروکنمیوس در گروه&shy;های تیمارشده با متیل‌پردنیزولون </span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">کاهش یافت.</span></span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"> همچنین، تعداد فیبرهای عصبی، </span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">قطر آکسون&shy;ها و ضخامت غلاف میلین </span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">در گروه&shy;های تیمارشده، </span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">به‌طور معنی‌داری بیشتر بود </span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">(05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p<</span></span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span></p> <p dir="RTL" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;line-height:normal;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><strong><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></strong> <span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">تجویز متیل‌پردنیزولون به‌دنبال قطع عصب سیاتیک و پیوند داربست سلول&shy;زدایی‌شده، میزان </span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">بهبود عملکرد حرکتی و </span></span></span><span style="font-family:iransharp_printingsize,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">ترمیم بافتی را افزایش می‌دهد. بازیابی عملکرد حرکتی و بافتی در دوز بالای متیل‌پردنیزولون نسبت به دوز پایین بهتر است.</span></span></p> <p dir="RTL" style="margin-bottom:0in;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;line-height:normal;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"></p> <p><strong>Aims:</strong> Following the peripheral nervous system trauma, prescribing anti-inflammatory agents is one of the strategies to control the damage and promoting the recovery process. The aim of this study was to investigate the effects of methylprednisolone on improvement of motor function and tissue changes following sciatic nerve transection and repairing by decellularized scaffolds transplantation in rats.</p> <p><strong>Materials & Methods:</strong> In this experimental study, 50 adult male Wistar rats were randomly divided into 5 groups of 10; negative control group (receiving no medication with transection of the sciatic nerve), sham group (nerve-mediated surgery with solvent drug), experimental groups 1 and 2 (transection of the sciatic nerve and scaffold transplantation with 1- and 30mg/kg of methylprednisolone intraperitoneally) and experimental group 3 (transection of the sciatic nerve and scaffold transplantation with solvent drug). Behavioral, electrophysiological and tissue tests were performed during the experiment. Data were analyzed by SPSS 16 software and using one-way ANOVA and Tukey&#39;s <em>post hoc</em> tests.</p> <p><strong>Findings: &nbsp;</strong>the rate of repair and improvement of motor function was increased significantly in the treated groups with methylprednisolone compared to the control group (p<0.05). Musculoskeletal atrophy of gastrocnemius was decreased in methylprednisolone treated groups. In addition, the number of neural fibers, axon diameter and thickness of myelin sheath were significantly higher in the treated groups (p<0.05).</p> <p><strong>Conclusion: </strong>The prescription of methylprednisolone increases the amount of motor improvement and tissue repair after the sciatic nerve transection and the decellularized scaffold transplantation. Recovery of the motor and tissue functions at high dose of methylprednisolone is better than low dose.</p> <p></p> متیل‌پردنیزولون, عصب سیاتیک, ترمیم, داربست سلول‌زدایی‌شده, اعصاب محیطی Methylprednisolone, Sciatic Nerve , Regeneration, Decellularized Scaffold , Peripheral Nerves 206 212 http://imtj.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1947-2&slc_lang=fa&sid=1 A. Abdolmaleki آرش عبدالملکی Abdolmalekiarash1364@gmail.com 8000319475328460024319 8000319475328460024319 No Biology Department, Science Faculty, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران M. Behnam-Rassouli مرتضی بهنام رسولی ari_1364@yahoo.com 8000319475328460024320 8000319475328460024320 Yes Biology Department, Science Faculty, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران A. Moghimi علی مقیمی moghimi@yahoo.com 8000319475328460024321 8000319475328460024321 No Biology Department, Science Faculty, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران N. Mahdavi-Shahri ناصر مهدوی شهری mahdavin@gmail.com 8000319475328460024322 8000319475328460024322 No Biology Department, Science Faculty, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران