<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Internal Medicine Today</title>
<title_fa>طب داخلی روز</title_fa>
<short_title>Intern Med Today</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://imtj.gmu.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>80</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal80</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2981-0086</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2981-0086</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.18869/acadpub.hms</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>en</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1397</year>
	<month>10</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2019</year>
	<month>1</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>25</volume>
<number>1</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>اثر عصاره آبی الکلی بارهنگ بر زخم معده ناشی از ایندومتاسین در موش صحرایی</title_fa>
	<title>The Effect of Hydro-Alcoholic Extract of Plantago Major on Indomethacin-Induced Gastric Ulcer in Rats</title>
	<subject_fa>گوارش و کبد</subject_fa>
	<subject>Gastroenterology and Hepatology</subject>
	<content_type_fa>پژوهشی</content_type_fa>
	<content_type>Original</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p dir=&quot;RTL&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt;اهداف:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt; گیاه بارهنگ در طب سنتی برای درمان اختلالات گوارشی استفاده می شود،&amp;nbsp; هدف این مطالعه تعیین اثر عصاره آبی الکلی بارهنگ بر زخم معده ناشی از ایندومتاسین بود.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt;مواد و روش ها:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt; در این مطالعه تجربی از 72 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار استفاده گردید. در گروههای درمانی، ابتدا با گاواژ ایندومتاسین (&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;mg/kg&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt; 35)، زخم معده القا گردید و سپس به مدت 3 روز، به حیوانات، رانیتیدین (&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;mg/kg&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt; 50) و دوزهای مختلف عصاره بارهنگ&amp;nbsp;(&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;mg/kg&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt; 400،800و200) گاواژ گردید. در گروه های پیشگیری، حیوانات به مدت 3 روز، رانیتیدین و دوزهای مختلف عصاره را دریافت کردند و سپس در روز چهارم برای القا زخم معده، ایندومتاسین گاواژ گردید. شش ساعت بعد، میزان زخم معده با بررسی های ماکروسکوپی و میکروسکوپی و همچنین میزان ترشح اسید معده اندازه گیری گردید. آنالیز داده ها با استفاده از آزمون آماری آنالیز واریانس انجام گرفت. &lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt;یافته ها:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt; دوز &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;mg/kg&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt; 200 عصاره در گروه  های درمانی و تمامی دوزهای عصاره در گروه  های پیشگیری ترشح اسید را بطور معنی داری کاهش دادند(&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial, sans-serif; text-align: justify;&quot;&gt;0/05&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt;&gt;&lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;p&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt;) . نتایج ماکروسکوپی نشان می دهد که دوزهای مختلف عصاره در گروه  های پیشگیری (0/05&gt;&lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;p&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt; و &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial, sans-serif; text-align: justify;&quot;&gt;0/01&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt;&gt;&lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;p&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt;). و دوزهای&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;mg/kg&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt; 200 و &lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;mg/kg&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt; 800 عصاره در گروه  های درمانی (&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: arial, sans-serif; text-align: justify;&quot;&gt;0/05&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt;&gt;&lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;p&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt;) باعث کاهش معنی داری در میزان شاخص زخم شدند.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt;نتیجه گیری:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style=&quot;font-family:arial,sans-serif;&quot;&gt; عصاره آبی الکلی بارهنگ با کاهش ترشح اسید معده اثر محافظت کنندگی در برابر زخم معده ناشی از ایندومتاسین دارد.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p dir=&quot;RTL&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;strong&gt;Aims&lt;/strong&gt;: Plantago major is used in traditional medicine for the treatment of gastrointestinal disorders. The purpose of this study was to examine the effect of hydro &amp;ndash; alcoholic extract of Plantago major on indomethacin-induced gastric ulcer in rats&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Materials &amp; Methods&lt;/strong&gt;: 72 male Wistar rats were used in this experimental study. In treatment groups, animals received indomethacin (35 mg/kg) as single dose for induces stomach ulcer, then rats were gavaged by ranitidine (50 mg/kg) and different doses of the extract (200 mg/kg, 400 mg/kg and 800 mg/kg) for 3 days. In preventive groups, animals were treated by ranitidine and different doses of extract for 3 days, and then indomethacin was gavaged on 4th day for stomach ulcer induction. Gastric mucosal damage and acid secretion were evaluated 6 hours later. Statistical analysis was performed using one-way ANOVA&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Findings&lt;/strong&gt;: Acid secretion signiﬁcantly decreased in therapeutic group that received 200 mg/kg dose of the extract and in preventive groups that received different doses of the extract (p&lt;0.05). Also macroscopic results showed all doses of extract in preventive groups and 200 mg/kg and 800 mg/kg doses of extract in therapeutic groups signiﬁcantly decreased ulcer index (p&lt;0.05, p&lt;0.01)&lt;span dir=&quot;RTL&quot;&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;Conclusion&lt;/strong&gt;: Hydro &amp;ndash; alcoholic extract of Plantago major can protect the gastric mucosa against indomethacin-induced gastric ulcer, via decreasing of gastric acid secretion.&lt;br&gt;
&amp;nbsp;&lt;/p&gt;
</abstract>
	<keyword_fa>  زخم معده, ایندومتاسین, بارهنگ, ترشح اسید</keyword_fa>
	<keyword>Stomach ulcer: [https://www.ncbi.nlm.nih.gov/mesh/?term=Stomach+ulcer],
 Indomethacin: [https://www.ncbi.nlm.nih.gov/mesh/68007213],
 Plantago major: [https://www.ncbi.nlm.nih.gov/mesh/68010943],
Gastric acid: [https://www.ncbi.nlm.nih.gov/mesh/6800574</keyword>
	<start_page>16</start_page>
	<end_page>21</end_page>
	<web_url>http://imtj.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2591-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>M.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Paseban</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مریم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>پاسبان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>pasebanm921@mums.ac.ir</email>
	<code>8000319475328460027617</code>
	<orcid>1234-5467-7899-6543</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Physiology, School of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>V.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mousavi Fayzabadi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سید وحید</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>موسوی فیض آبادی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>mousaviivahid@gmail.com</email>
	<code>8000319475328460027618</code>
	<orcid>4323-4356-6756-8978</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Biochemistry, Faculty of Basic Science, Mashhad University of Payam Noor, Mashhad, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه بیوشیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه پیام نور مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>N.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Tayyebi Meibodi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ناصر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>طیبی میبدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>tayebin@mums.ac.ir</email>
	<code>8000319475328460027619</code>
	<orcid>3245-5674-7654-7689</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Pathology, Imam Reza Hospital, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات درماتوپاتولوژی و لیشمانیا، بیمارستان امام رضا، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>M.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Yousefi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهدی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>یوسفی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>yousofim@mums.ac.ir</email>
	<code>8000319475328460027620</code>
	<orcid>3465-7686-4576-6534</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Persian Medicine, School of Persian and Complementary Medicine, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran.</affiliation>
	<affiliation_fa>گروه طب ایرانی، دانشکده طب ایرانی و مکمل، دانشگاه علوم پزشکی مشهد ، مشهد، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Azar</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Hosseini</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>آذر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حسینی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>hosseinia@mums.ac.ir</email>
	<code>8000319475328460027621</code>
	<orcid>4312-2312-9765-4567</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Pharmacological Research Center of Medicinal Plants, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات فارماکولوژیک گیاهان دارویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>H.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Rakhshandeh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حسن</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رخشنده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>RakhshandehH@mums.ac.ir</email>
	<code>8000319475328460027622</code>
	<orcid>4534-7654-8798-7865</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Pharmacological Research Center of Medicinal Plants, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات فارماکولوژیک گیاهان دارویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
