Internal Medicine Today

fa بررسی اثرات محیط شرطی شده سلول‌های طحالی تیمار شده با غلظت‌های مختلف آدنوزین بر روی سلول‌های سرطان پستان رده سلولی4T1 Investigating Spleen-cell-conditioned Medium Treated with Different Concentrations of Adenosine on 4T1 Breast Cancer Cells آلرژی و ايمونولوژی بالينی Allergy and Clinical Immunology پژوهشی Original اهداف: مطالعه بررسی اثرات محیط شرطی شده حاصل از سلول‌های طحالی تیمار شده با غلظت‌های مختلف آدنوزین بر روی سلول‌های سرطان پستان رده سلولی 4T1 است. مواد و روش ها: برای این منظور طحال موش سوری در شرایط کاملا استریل جداسازی و سپس اسپلنوسیت‌ها برای کشت جداسازی شدند. غلظت‌های µM 25، µM 50 و µM 100 از آدنوزین به همراه محلول فیتوهماگلوتینین، محیط کشت حاوی FBS به اسپلنوسیت‌ها اضافه وبه مدت 72 ساعت انکوبه شد.سپس اسپلنوسیت‌ها را با اضافه کردن محیط کشت تازه بدون سرم به مدت 24 ساعت انکوبه شد. این بارمایع‌رویی جمع‌آوری و برای مطالعات در فیریز -80 نگهداری شد. محیط شرطی شده به مقدار 50% به 50% در محیط کشت حاوی سلول‌های سرطانی رده 4T1 استفاده شد. گروه‌های مورد مطالعه شامل: کنترل حاوی سلول‌های سرطانی 4T1 بدون تیمار، محیط شرطی شده حاصل ازسلول‌های طحالی بدون تیمار با آدنوزین، محیط شرطی شده حاصل از سلول‌های طحالی تیمارشده با غلظت µM 5/2 آدنوزین، محیط شرطی شده حاصل از سلول‌های طحالی تیمارشده با غلظت µM 5 آدنوزین و گروه پنجم محیط شرطی شده حاصل از سلول‌های طحالی تیمارشده با غلظت µM 10 آدنوزین. پس از گذشت 48 ساعت زنده‌مانی سلول‌های 4T1، توسط تست(3-(4,5-dimethyltrhiazol-2-yl)-2,5-diphenylterazolium bromide) MTT و (Neutral Red) NR سنجیده شد و میزان آپپتوز در سلول‌ها به وسیله‌ی رنگ آمیزی با رنگ‌های حیاتی ارزیابی گردید. یافته ها: محیط شرطی شده سلول‌های طحالی خود قدرت آسیب زدن به سلول‌های سرطانی را دارند و موجب کاهش معنا‌دار در برداشت نوترال رد یا باعث آسیب غشاء سلول‌های سرطانی گردید، در تست MTT شاهد کاهش قدرت میتوکندریایی و به عبارتی کاهش قدرت حیاتی سلول‌های سرطانی در مقایسه با گروه کنترل شد، در تست آپپتوز درصدی از سلول‌های سرطانی از رنگ سبز به رنگ قرمز درآمدند. با اضافه کردن آدنوزین در غلظت µM 5/2 به محیط شرطی شده سلول‌های طحالی این عملکرد محیط شرطی شده تقویت شد طوری که میزان برداشت رنگ نوترال رد به شدت کاهش و موجب کاهش بیشتر قدرت میتوکنریایی سلول‌های سرطانی شد. همچنین موجب افزایش آپپتوزسلول‌های سرطانی شد، طوری که اکثر سلول‌های سرطانی به رنگ قرمز درآمدند. با افزایش غلظت آدنوزین به µM 5 اثر مفید محیط شرطی شده سلول‌های طحالی کاهش یافت، طوری که از نظر آماری اختلاف معناداری با گروه محیط شرطی شده سلول‌های طحالی بدون تیمارنداشت. زمانی که غلظت آدنوزین را به µM10 افزایش دادیم عملکرد کشتار ازبین رفت وبا گروه کنترل تفاوت معناداری نداشت. نتیجه گیری: براساس نتایج محیط شرطی شده سلول‌های طحالی خود به تنهایی قادر به کشتار درصدی از سلول‌های سرطانی می‌باشد. زمانی که محیط شرطی شده سلول‌های طحالی را با غلظت‌های پایینی از آدنوزین تیمار کنیم شاهد افزایش بهبود عملکرد کشتار در سلول‌های سرطانی و بهبودعملکرد سلول‌های ایمنی در اندرکنش با سلول‌های سرطانی می‌باشیم. اما زمانی که میزان غلظت آدنوزین افزایش یابد عملکرد کشتار در سلول‌های سرطانی ازبین رفته و کاملا عکس می‌شود به عبارتی موجب رشد سلول‌های سرطانی می‌شود.   Aims  The present study aimed to assess the effects of spleen-cell-conditioned medium treated with different concentrations of adenosine on the 4T1 breast cancer cell line. Materials & Methods For this purpose, mouse spleens were isolated in completely sterile conditions, and splenocytes were then isolated for culture. Different concentrations of adenosine (25, 50, and 100 μM doses), phytohemagglutinin solution, and culture medium containing Fetal Bovine Serum (FBS) were added to splenocytes and incubated for 72 h. Thereafter, splenocytes were incubated by adding fresh culture medium without serum for 24 h. This fluid was collected and stored in a freezer at -80 for further assessment. The conditioned medium was mixed with an equal volume of the culture medium containing 4T1 cancer. The studied groups included control containing untreated 4T1 cancer cells, spleen-cell-conditioned medium untreated with adenosine, spleen-cell-conditioned medium treated with adenosine &sim;25 μM, spleen-cell-conditioned medium treated with adenosine &sim;5 μM, and the fifth group: spleen-cell-conditioned medium treated with adenosine &sim;10 μM. After 48 h, the viability of 4T1 cells was measured by MTT and NR tests, and the amount of apoptosis in the cells was evaluated by vital dye staining. Findings The spleen-cell-conditioned medium is able to damage cancer cells and causes a significant reduction in neutral red uptake or damage to the cancer cell membrane. In the MTT test, a decrease was observed in the mitochondrial power; that is to say, a decrease in cell viability of cancer cells compared to the control group. In the apoptosis test, a percentage of cancer cells changed color from green to red. This function of the conditioned medium was strengthened by adding adenosine &sim;25 μM to the spleen cell conditioned medium so that the amount of neutral red uptake was markedly reduced and caused a further decrease in the mitochondrial power of cancer cells. It also increased apoptosis in cancer cells so that most cancer cells changed color to red. The beneficial effect of the spleen-cell-conditioned medium decreased by increasing the concentration of adenosine to 5 µM so that there was no statistically significant difference with the untreated spleen-cell-conditioned medium. When we increased the concentration of adenosine to 10 µM, the killing efficacy disappeared, and there was no significant difference with the control group. Conclusion Based on the results, the spleen-cell-conditioned medium was able to kill a percentage of cancer cells. When we treat the spleen-cell-conditioned medium with low concentrations of adenosine, we observe a marked improvement in the killing efficacy of cancer cells, as well as an interaction between immune cells and cancer cells. Nonetheless, when the concentration of adenosine increases, the killing efficacy of cancer cells is lost and completely reversed, resulting in the growth of cancer cells.   سرطان پستان, آدنوزین, محیط شرطی شده سلول‌های طحالی Adenosine,Breast cancer, Spleen-cell-conditioned medium 18 26 http://imtj.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3916-1&slc_lang=fa&sid=1 Maryam Talebileili مریم طالبی لیلی Maryam.talebileili@gmail.com 8000319475328460037220 0009-0001-3082-5420 No Master's degree of Immunology, Department of Microbiology, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran. کارشناسی ارشد ایمنی شناسی، گروه میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. Nowruz Delirezh نوروز دلیرژ n.delirezh@urmia.ac.ir 8000319475328460037221 8000319475328460037221 Yes Professor of Immunology, Department of Microbiology, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran. استاد، بخش ایمنی شناسی، گروه میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. Meysam Abtahi Foroushani میثم ابطحی فروشانی maisamabtahi@gmail.com 8000319475328460037222 8000319475328460037222 No Associate Professor of Immunology, Department of Microbiology, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran. دانشیار، بخش ایمنی شناسی، گروه میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.