fa مقایسه تأثیر آموزش سواد سلامت کووید-۱۹ از طریق تماس تلفنی و پیامک بر تحمل پریشانی در زنان سنین باروری شهر گناباد، ایران: یک کارآزمایی تصادفی بهداشت روان Mental Health پژوهشی Original <span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">زمینه و هدف</span></span></b><span dir="LTR">: </span><span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">بیماری کووید-19 یکی از چالش‌های مهم سلامت عمومی است که بسیاری از جوامع را تحت تأثیر قرار داده است. ارتقای سواد سلامت می‌تواند نقش مؤثری در کنترل و پیشگیری از آن داشته باشد. با توجه به محدودیت دسترسی برخی افراد به آموزش حضوری، بهره‌گیری از تلفن همراه به‌عنوان ابزار آموزشی اهمیت می‌یابد. این مطالعه با هدف مقایسه تأثیر مداخله آموزشی سواد سلامت کووید-19 به دو روش تلفنی و پیامکی بر تحمل پریشانی زنان در سنین باروری انجام شد</span></span><span dir="LTR">.</span></span></span></span><br> <span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">مواد و روش‌ها</span></span><span dir="LTR">:</span></b> <span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">این پژوهش یک کارآزمایی تصادفی بود که در آن </span></span><span lang="FA"><span b="" nazanin="">۱۵۹</span></span><span lang="AR-SA"><span b="" nazanin=""> زن در سنین باروری تحت پوشش مراکز خدمات جامع سلامت شهر گناباد در سال </span></span><span lang="FA"><span b="" nazanin="">۱۴۰۰</span></span><span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">، به‌صورت تصادفی ساده به سه گروه تلفنی، پیامکی و کنترل تقسیم شدند. در مدت </span></span><span lang="FA"><span b="" nazanin="">۴</span></span><span lang="AR-SA"><span b="" nazanin=""> هفته، محتوای آموزشی مشابه درباره سواد سلامت کووید-19 به‌صورت پیامکی یا تلفنی برای دو گروه مداخله ارائه شد. داده‌ها با استفاده از فرم دموگرافیک، پرسش‌نامه تحمل پریشانی و سواد سلامت، پیش و پس از مداخله گردآوری و با</span></span><span dir="LTR"> SPSS-23 </span><span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">تحلیل شد</span></span><span dir="LTR">.</span></span></span></span><br> <span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">یافته‌ها</span></span><span dir="LTR">:</span></b> <span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">میانگین نمرات تحمل پریشانی و سواد سلامت در هر دو گروه مداخله نسبت به گروه کنترل به‌طور معناداری افزایش یافت</span></span><span dir="LTR"> (P<0.05). </span><span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">این افزایش در گروه پیامکی بیشتر از گروه تلفنی بود</span></span><span dir="LTR">.</span></span></span></span><br> <span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><b><span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">نتیجه‌گیری</span></span><span dir="LTR">:</span></b> <span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">آموزش سواد سلامت کووید-19 از طریق تلفن همراه (پیامکی و تلفنی) می‌تواند تحمل پریشانی زنان را افزایش دهد. به‌کارگیری این روش‌ها برای ارتقای سلامت روان زنان سنین باروری توصیه می‌شود</span></span><span dir="LTR">.</span></span></span></span></span></span><br> <br> &nbsp; <span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:normal"><b><span style="color:black">Background and Objective:</span></b><span style="color:black">&nbsp;COVID-19 is a major public health challenge. Improving health literacy can play an effective role in its control and prevention. Due to limited access to in-person education for some individuals, the use of mobile phones as an educational tool is important. This study aimed to compare the effects of a COVID-19 health literacy educational intervention delivered by phone call or text message on distress tolerance among women of reproductive age.</span></span><br> <span style="line-height:normal"><b><span style="color:black">Methods:</span></b><span style="color:black">&nbsp;This was a randomized trial in which 159 women of reproductive age covered by comprehensive health centers in Gonabad, Iran, in 2021 were randomly assigned to three groups: telephone-based education, SMS-based education, and control. Over 4 weeks, identical educational content about COVID-19 health literacy was provided via text message or phone call to the two intervention groups. Data were collected using a demographic form, distress tolerance questionnaire, and health literacy questionnaire at three time points and analyzed in SPSS (version 21) using Generalized Estimating Equations.</span></span><br> <span style="line-height:normal"><b><span style="color:black">Findings:</span></b><span style="color:black">&nbsp;The SMS-based education significantly increased health literacy (<i>P</i> < 0.001) and distress tolerance (<i>P</i> < 0.001) compared to the control group. The telephone-based education only increased health literacy (<i>P</i> < 0.001) and had no significant effect on distress tolerance (<i>P</i> = 0.23). Improvement in health literacy was greater with SMS-based education than with telephone-based education.</span></span><br> <span style="line-height:normal"><b><span style="color:black">Conclusion:</span></b><span style="color:black">&nbsp;COVID-19 health literacy education via mobile phone (text message and phone call) can increase distress tolerance in women. Using these methods is recommended for improving the mental health of women of reproductive age.</span></span></span></span><br> &nbsp; آموزش, سواد سلامت, تحمل پریشانی, کووید-19 COVID-19, Distress tolerance, Education, Health literacy 0 0 http://imtj.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4027-1&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Agheli Moghaddam زهرا عاقلی مقدم z.agheli6971@gmail.com 8000319475328460038946 8000319475328460038946 No Master's Student in Reproductive Health, School of Medicine, Infectious Diseases Research Center, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, Iran. دانشگاه علوم پزشکی گناباد Fatemeh Mohammadzadeh فاطمه محمدزاده fmhz.uni@gmail.com 8000319475328460038947 8000319475328460038947 No PhD in Biostatistics, Assistant Professor, Department of Epidemiology and Biostatistics, School of Health, Social Development and Health Promotion Research Center, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, Iran. دانشگاه علوم پزشکی گناباد Rughaieh Rahmani Bilandi رقیه رحمانی roghaiehrahmany@yahoo.com 8000319475328460038948 8000319475328460038948 No PhD in Reproductive Health, Department of Midwifery, School of Medicine, Reproductive Health and Population Research Center, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, Iran دانشگاه علوم پزشکی گناباد Fariba Askari فریبا عسکری faribaaskari10@yahoo.com 8000319475328460038945 8000319475328460038945 Yes PhD in Reproductive Health, Department of Midwifery, School of Medicine, Reproductive Health and Population Research Center, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, Iran دانشگاه علوم پزشکی گناباد