fa نتایج درمان جراحی زودرس و تاخیری در شکستگی های ناپایدار انفجاری پشتی کمری پزشكي داخلی Internal Medicine پژوهشی Original زمینه و هدف: استفاده از جا اندازی غیرمستقیم، فیوژن و وسیله گذاری با اسکروهای سگمنت کوتاه به عنوان درمان انتخابی در شکستگی های پشتی کمری مطرح است. زمان انجام جراحی برای شکستگی ناپایدار ستون فقرات پشتی- کمری هنوز مورد بحث است. مقالات کمی در مورد زمان جراحی و تاثیر آن در نتایج درمانی و پیش آگهی این نوع شکستگی ها می باشد. روش تحقیق: این مطالعه به صورت مداخله ای از سال 2000 تا 2004 در بیمارانی که با تشخیص شکستگی انفجاری ناپایدار پشتی کمری بستری و تحت درمان قرار گرفتند، انجام شد. متوسط دوره پیگیری 42 ماه (66-16 ماه) بود. بررسی های گرافی قبل و بعد از عمل انجام گرفته و بررسی های کلینیکی نیز قبل و بعد از عمل در طی دوره فالواپ انجام می شد. یافته ها: متوسط فاصله شکستگی تا جراحی 11 روز (33-2 روز) بود. 35 بیمار تحت جراحی زودرس (15-2 روز پس از شکستگی) قرار گرفتند (گروه A) و 15 بیمار تحت جراحی دیررس (33-15 روز بعد از شکستگی) قرار گرفتند (گروه B). در گروه اول میانگین ارتفاع قدامی بادی مهره (A.V.H) از 5/20 میلی متر به 5/39 میلی متر تغییر یافت (37% درصد اصلاح). در این گروه درجه کیفوزیس از 4/20 درجه قبل از عمل به 5/1 درجه بعد از عمل بهبود یافت. در گروه دوم میانگین ارتفاع قدامی و بادی مهره از 3/20 میلی متر به 2/28 میلی متر بهبود پیدا کرد ( 5/24% اصلاح). همچنین در این گروه درجه کیفوزیس از 5/20 درجه قبل از عمل به 4/8 درجه بعد از عمل بهبود یافت. در انتهای دوره پیگیری کیفوز پشتی در گروه B بطور متوسط به 4 درجه رسید. نتیجه گیری: دخالت زودرس جراحی و ثابت سازی خلفی به وسیله اسکروهای سگمنت کوتاه در درمان شکستگیهای انفجاری ناحیه پشتی- کمری طبق نتایج تحقیق حاضر منجر به نتایج قابل قبول کلینیکی چه از نظر ریداکشن و چه از نظر تصحیح دفورمیتی می شود. Background and Aim: Indirect reduction and posterior instrumentation with short –segment pedicle screw is the method of choice for treatment of unstable burst thoraco-lumbar fractures. The literature regarding the time of surgery and its effect on outcome of thoraco-lumbar unstable burst fractures is sparse. The aim of this study is to evaluate the efficacy of early and late surgery on the outcome of thoraco – lumber unstable burst fractures. Materials and Methods: Patients with unstable burst thoraco-lumbar fractures were included in this prospective review of patients treated with indirect reduction and short - segment pedicle screw fixation between 2000-2004.The mean follow up period was 42 months (range from 16 to 66 months). Radiographic analysis was evaluated pre and post-operatively and clinical evaluation was performed postoperatively and at follow - up review. Results: The mean time of surgery was 11 days after injury (form 2 to 33 days). 35 patients underwent early surgery (2-15 days after injury) (Group A) and 15 patients had late surgery (15-33 days after injury) (Group B) .In group A the anterior vertebral height (A.V.H) was improved from a median preoperative of 20.5 mm to 39.5 mm (37% correction), and sagittal alignment (S.A) was improved from a mean preoperative kyphosis of 20.4 degrees to 1/5 degrees. In group B the anterior vertebral height (A.V.H) was improved from a mean preoperative of 20.3mm to 28/2 mm (24.5 % correction) and sagittal alignment (S.A) was improved from a mean preoperative Kyphosis of 20.5 degrees to 8.4 degrees .At final follow – up observation a mean kyphosis of 4 degrees was increased in group B. Conclusion: Early indirect reduction and posterior stabilization (with short - segment pedicle screw) of unstable burst thoraco - lumbar fractures allows a satisfactory reduction and correction of deformity. دیرهنگام؛ زودهنگام؛ جراحی؛ فرکچر ناپایدار انفجاری؛ توراکولومبار Delay; Early; Surgery; Unstable Burst; Thoracolombar 61 64 http://imtj.gmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-191&slc_lang=fa&sid=1 MT. Peyvandi محمد تقی پیوندی drpeivandy@yahoo.com 800031947532846002378 800031947532846002378 Yes E. G. Hassankhani ابراهیم قیم حسنخانی 800031947532846002379 800031947532846002379 No M. Gharadaghi محمد قره داغی 800031947532846002380 800031947532846002380 No F. Sahebjamie افشین صاحب جمعی 800031947532846002381 800031947532846002381 No