دوره 29، شماره 3 - ( 3-1402 )
جلد 29 شماره 3 صفحات 41-31 |
برگشت به فهرست نسخه ها
حانیه شبانی1 
، فریدون مرادی1 ، فاطمه محمدزاده1 ، محمدرضا سبحانی2 ، محمد کشتکار*3
، فریدون مرادی1 ، فاطمه محمدزاده1 ، محمدرضا سبحانی2 ، محمد کشتکار*3
1- دانشگاه علوم پزشکی گناباد
2- دانشگاه علوم پزشکی نیشابور
3- دانشگاه علوم پزشکی گناباد ،keshtkar.dmohammad@yahoo.com
2- دانشگاه علوم پزشکی نیشابور
3- دانشگاه علوم پزشکی گناباد ،
چکیده: (1606 مشاهده)
مقدمه و هدف: اختلالات سردرد و میگرن یکی از مهمترین معضلات عصر حاضر بوده که میتواند منجر به ناتوانیهای شدید در کارهای روزمره گردد. مطالعه حاضر با هدف بررسی یافتههای تصویربرداری تشدید مغناطیسی در بیماران مبتلا به میگرن در مقایسه با افراد بدون میگرن مراجعه کننده به بیمارستان علامه بهلول گناباد طراحی و انجام شد.
مواد و روشها: مطالعه حاضر از نوع مورد شاهد بود که به بررسی 25 بیمار مبتلا به میگرن (گروه مورد) و 25 فرد بدون میگرن که با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس از بین مراجعهکنندگان به کلینیک مغز و اعصاب بیمارستان علامه بهلول گنابادی در سال 1402-1401 انتخاب شدند، پرداخت. ابزار گردآوری دادهها در این مطالعه چک لیست اطلاعات دموگرافیک، چک لیست معیارهای تشخیصی برای تعیین میگرن و انواع آن، چک لیست ارزیابی شدت میگرن بر اساس مقیاس MIGSEV و چک لیست علائم MRI بود. دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 26 در سطح معنی داری کمتر از 5 درصد مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: میانگین سنی بیماران گروه مورد 34/35 (22/12) سال بوده و 76 درصد ایشان زن بودند. ارتباط معنادار میان تعداد پلاک و ابتلا به میگرن رویت شد و تعداد ضایعات (پلاک) مشاهده شده در گروه مورد به صورت معنی داری بیشتر از افراد گروه شاهد بود (001/0P=). بیشترین ناحیه وجود پلاک نیز ابتدا لوب پاریتال و بعد لوب فرونتال بود. نتیجه آزمون دقیق نشان دهنده عدم تفاوت معنی دار دو گروه از نظر لوب محل ضایعات بود (001/0P=). تمام ضایعات مشاهده شده در دو گروه، در ماده سفید عمقی بود.
نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد که بیماران مبتلا به میگرن نسبت به افراد سالم، میزان بالاتری از ضایعات مغزی، به ویژه در نواحی پاریتال و فرونتال، در ماده سفید عمقی دارند،. این یافتهها تأیید میکند که میگرن میتواند منجر به تغییرات ساختاری مغزی شود که از نظر بالینی دارای اهمیت هستند.
مواد و روشها: مطالعه حاضر از نوع مورد شاهد بود که به بررسی 25 بیمار مبتلا به میگرن (گروه مورد) و 25 فرد بدون میگرن که با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس از بین مراجعهکنندگان به کلینیک مغز و اعصاب بیمارستان علامه بهلول گنابادی در سال 1402-1401 انتخاب شدند، پرداخت. ابزار گردآوری دادهها در این مطالعه چک لیست اطلاعات دموگرافیک، چک لیست معیارهای تشخیصی برای تعیین میگرن و انواع آن، چک لیست ارزیابی شدت میگرن بر اساس مقیاس MIGSEV و چک لیست علائم MRI بود. دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 26 در سطح معنی داری کمتر از 5 درصد مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: میانگین سنی بیماران گروه مورد 34/35 (22/12) سال بوده و 76 درصد ایشان زن بودند. ارتباط معنادار میان تعداد پلاک و ابتلا به میگرن رویت شد و تعداد ضایعات (پلاک) مشاهده شده در گروه مورد به صورت معنی داری بیشتر از افراد گروه شاهد بود (001/0P=). بیشترین ناحیه وجود پلاک نیز ابتدا لوب پاریتال و بعد لوب فرونتال بود. نتیجه آزمون دقیق نشان دهنده عدم تفاوت معنی دار دو گروه از نظر لوب محل ضایعات بود (001/0P=). تمام ضایعات مشاهده شده در دو گروه، در ماده سفید عمقی بود.
نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد که بیماران مبتلا به میگرن نسبت به افراد سالم، میزان بالاتری از ضایعات مغزی، به ویژه در نواحی پاریتال و فرونتال، در ماده سفید عمقی دارند،. این یافتهها تأیید میکند که میگرن میتواند منجر به تغییرات ساختاری مغزی شود که از نظر بالینی دارای اهمیت هستند.
نوع مطالعه: پژوهشی |
موضوع مقاله:
پزشكي داخلی
دریافت: 1403/8/14 | پذیرش: 1404/3/18 | انتشار: 1401/10/11
دریافت: 1403/8/14 | پذیرش: 1404/3/18 | انتشار: 1401/10/11
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |