logo
دوره 22، شماره 4 - ( پاییز 1395 )                   جلد 22 شماره 4 صفحات 274-267 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Karami S, Ramezani A. Adaptation in Response of Excitation and Inhibition Factors of Angiogenesis after 4 Weeks of Progressive Resistant Training in Sedentary Men. Intern Med Today 2016; 22 (4) :267-274
URL: http://imtj.gmu.ac.ir/article-1-2396-fa.html
کرمی سجاد، رمضانی علیرضا. سازگاری در پاسخ عوامل تحریکی و مهاری رگ‌زایی پس از 4 هفته تمرین مقاومتی فزاینده در مردان غیرفعال. طب داخلی روز. 1395; 22 (4) :267-274

URL: http://imtj.gmu.ac.ir/article-1-2396-fa.html


1- گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران ، karami.sp@gmail.com
2- گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
چکیده:   (5301 مشاهده)

اهداف: فعالیت ورزشی، از عوامل مهم و تاثیرگذار بر افزایش چگالی مویرگی و رگ­زایی است که به آن آنژیوژنز گفته می‌شود. مهم­ترین تنظیم‌کننده­های تحریکی فرآیند آنژیوژنز، نیتریک‌اکساید (NO) و فاکتور اندوتلیال رشد عروقی (VEGF) هستند. اندوستاتین نیز از عوامل بازدارنده آنژیوژنز است. هدف این پژوهش، بررسی سازگاری در پاسخ عوامل تحریکی و مهاری رگ­زایی پس از 4 هفته تمرین مقاومتی فزاینده در مردان غیرفعال بود.

مواد و روش­ها: در این پژوهش نیمه‌تجربی، 20 دانشجوی مرد 20 تا 25ساله سالم و کم‌تحرک ساکن در کوی دانشگاه تهران در نیم‌سال اول سال 95-1394 به‌عنوان نمونه دردسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی به دو گروه 10نفره تجربی و شاهد تقسیم شدند. تمرین مقاومتی به‌صورت سه جلسه در هفته و به‌مدت 4 هفته انجام گرفت. نمونه­گیری خون قبل و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین از آزمودنی­ها به‌عمل آمد و مقادیر VEGF، NO و اندوستاتین سنجیده شد. داده‌ها به‌کمک نرم‌افزار SPSS 18 و توسط آزمون‌های T مستقل و وابسته و ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شدند.

یافته­ها: مقادیر VEGF و NO در گروه تجربی در مرحله پس‌آزمون نسبت به پیش‌آزمون افزایش معنی­داری داشت (001/0=p)، در حالی که در گروه شاهد تغییرات معنی­داری مشاهده نشد (05/0p>). مقادیر اندوستاتین در دو گروه تجربی و شاهد در مرحله پس‌آزمون نسبت به پیش‌آزمون افزایش معنی­داری نداشت (05/0p>). همچنین فقط بین متغیرهای VEGF و NO همبستگی معنی‌دار مشاهده شد (82/0=r؛ 016/0=p).

نتیجه­گیری: 4 هفته تمرین مقاومتی فزاینده در مردان غیرفعال بر عوامل تحریکی آنژیوژنز (VEGF و NO) تاثیر معنی­داری دارد، ولی بر عامل مهاری آنژیوژنز (اندوستاتین) تاثیر معنی‌داری ندارد.

متن کامل [PDF 252 kb]   (2151 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: علوم پايه پزشكي
دریافت: 1394/10/5 | پذیرش: 1395/2/22 | انتشار: 1395/8/8

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.