logo
دوره 23، شماره 3 - ( تابستان 1396 )                   جلد 23 شماره 3 صفحات 240-235 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Payehdar A, Hosseini E, Mehrabani D, Forouzanfar M. Healing Effect of Conditioned Medium of Adipose Tissue-Derived Mesenchymal Stem Cells on Histomorphometric Changes of Mice Testis in Busulfan Induced-Azoospermia Model. Intern Med Today 2017; 23 (3) :235-240
URL: http://imtj.gmu.ac.ir/article-1-2651-fa.html
پایه دار آرش، حسینی ابراهیم، مهربانی داود، فروزانفر محسن. اثر درمانی محیط کشت‌ حاصل از سلول‌های بنیادی‌ مزانشیمی مشتق از بافت چربی بر تغییرات هیستومورفومتریک بیضه موش در مدل آزواسپرمی القایی با بوسولفان . طب داخلی روز. 1396; 23 (3) :235-240

URL: http://imtj.gmu.ac.ir/article-1-2651-fa.html


1- گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی،شیراز،ایران.
2- ، ebrahim.hossini@yahoo.com
3- مرکز تحقیقات فناوری ترانسژنیک و سلول‌های بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
4- گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
چکیده:   (7818 مشاهده)

اهداف: محیط کشت رویی سلول‏های بنیادی مزانشیمی به‌دلیل دارابودن متابولیت‏ها، فاکتورهای رشد و سیتوکین‏ها تاثیر مثبتی در ترمیم بافت‏های آسیب‌دیده دارد. هدف مطالعه حاضر، بررسی اثر درمانی محیط کشت‏ حاصل از سلول‏های بنیادی مزانشیمی‏ مشتق از بافت چربی بر تغییرات هیستومورفومتریک بیضه موش تحت تیمار با بوسولفان بود.

مواد و روش‏ها: در این مطالعه تجربی، 18 سر موش سوری نر بالغ به‌طور تصادفی به سه گروه کنترل (بدون تیمار)، شاهد آزواسپرمی و تجربی تقسیم شدند. گروه‌های شاهد و تجربی با دو تزریق درون‌صفاقی بوسولفان با دوز 10میلی‌گرم بر کیلوگرم به‌فاصله 21 روز دچار آزواسپرمی شدند. گروه تجربی، 35 روز پس از تزریق دوم بوسولفان، تحت درمان با محیط کشت‏ رویی سلول‏های بنیادی مزانشیمی ‏‏مشتق از بافت چربی قرار گرفت و پس از 60 روز از تزریق محیط کشت‏ رویی، بیضه موش‌ها جدا و بررسی هیستومورفومتریک انجام شد. نتایج توسط نرم‌افزار SPSS 18 و به‌کمک آزمون‏های آنالیز واریانس یک‌طرفه، تعقیبی توکی و من‌ویتنی تحلیل شدند.

یافته‏ها: قطر و مساحت لومنی لوله‏های منی‏ساز در سه گروه اختلاف معنی‏داری با یکدیگر نداشتند، اما در گروه تجربی قطر کلی، ضخامت و مساحت سلولی، مساحت مقطع عرضی و شاخص اسپرماتوژنز لوله‏های منی‏ساز نسبت به گروه کنترل کاهش معنی‌دار  (05/0p<)و نسبت به گروه شاهد آزواسپرمی افزایش معنی‌دار نشان دادند  (001/0p<). همچنین تعداد و تراکم عددی لوله‏های منی‏ساز در گروه شاهد آزواسپرمی‏ نسبت به گروه‌های کنترل و تجربی افزایش معنی‏داری داشت (001/0p<).

نتیجه‏گیری: فاکتورهای ترشحی محیط کشت رویی حاصل از سلول‏های بنیادی بافت چربی می‏تواند در ترمیم اسپرماتوژنز در موش‏های نابارورشده با بوسولفان موثر باشد.

متن کامل [PDF 821 kb]   (2985 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فيزيولوژی پزشکی
دریافت: 1395/9/18 | پذیرش: 1395/11/11 | انتشار: 1396/3/20

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.