Afiat M, Babazadeh R, Amiri B, Foroughi P. Association of Subjective, Clinical, and Interpersonal-Supportive Childbirth Experiences with Postnatal Depressive Symptoms in Women: A Systematic Review. , Intern Med Today. 2025; 31 (3)
URL:
http://imtj.gmu.ac.ir/article-1-4142-fa.html
عافیت ملیحه، بابازاده راحله، امیری بهیه، فروغی پریا. ارتباط تجارب ذهنی، بالینی و مراقبتهای ارتباطی-حمایتی در زایمان با نشانههای افسردگی پس از زایمان در زنان: یک مرور سیستماتیک. , طب داخلی روز. 1404; 31 (3)
URL: http://imtj.gmu.ac.ir/article-1-4142-fa.html
1- دانشگاه علوم پزشکی مشهد
2- دانشگاه علوم پزشکی مشهد ، foroghip@gmail.com
چکیده: (21 مشاهده)
زمینه و هدف: افسردگی پس از زایمان (PPD) یکی از شایعترین اختلالات روانپزشکی پس از زایمان با شیوع جهانی ۱۰ تا ۲۰ درصد است که پیامدهای نامطلوبی بر سلامت مادر و تکامل نوزاد دارد. با وجود اینکه شواهد به نقش فرآیند زایمان در سلامت روان پس از زایمان اشاره دارند، ابعاد مختلف تجربه زایمان (شامل ابعاد ذهنی، عوامل بالینی و مراقبتهای ارتباطی-حمایتی) و میزان اثرگذاری مستقل هر یک بر PPD در قالب یک جمعبندی جامع نیازمند بررسی دقیق بود. ازاینرو، مطالعه حاضر با هدف مرور سیستماتیک مطالعاتی که ارتباط میان تجارب ذهنی، بالینی و بینفردی مرتبط با فرآیند زایمان را با نشانههای افسردگی پس از زایمان در مادران بررسی کردهاند، انجام شد.
روش بررسی: این مرور سیستماتیک بر اساس راهنمای PRISMA انجام شد. پایگاههای اطلاعاتی Web of Science، PubMed و Scopus با استفاده از کلیدواژههای MeSH و عبارات مرتبط با تجارب زایمان و افسردگی پس از زایمان تا ۱۶ جولای ۲۰۲۵ بدون محدودیت زمانی جستجو شدند. مقالات اصیل انگلیسیزبان که ارتباط بین تجارب زایمانی و افسردگی پس از زایمان را بررسی کرده بودند، وارد شدند. مقالات کوتاه، مروری، فاقد متن کامل و تحلیلهای ثانویه حذف گردیدند. غربالگری عناوین، چکیدهها، متون کامل و استخراج دادهها توسط دو پژوهشگر مستقل با استفاده از فرم استاندارد استخراج داده انجام شد و موارد اختلاف با نظر پژوهشگر سوم حلوفصل گردید.
یافتهها: در مجموع ۲۱ مقاله اصیل وارد تحلیل شدند. تحلیل دادهها نشان داد که ابعاد تجربه زایمان در سه حوزه قابل تفکیک است: ۱) بُعد ذهنی: تجربه منفی زایمان، ادراک تروما و احساس فقدان کنترل، قویترین پیشبینیکنندههای بروز افسردگی پس از زایمان بودند. ۲) بُعد بالینی: سزارین اورژانسی، زایمانهای ابزاری و دردهای شدید کنترلنشده با افزایش ریسک افسردگی همراه بودند، هرچند نوع زایمان معمولاً از طریق ادراک منفی مادر واسطهگری میشد. ۳) بُعد حمایتی-ارتباطی: دریافت مراقبت محترمانه و حمایت عاطفی کادر درمان اثر محافظتی معناداری در کاهش علائم افسردگی نشان دادند.
نتیجهگیری: ادراک ذهنی مادر از فرآیند زایمان نسبت به عوامل صرفاً بالینی، نقش تعیینکنندهتری در بروز افسردگی پس از زایمان دارد. بهکارگیری ابزارهای غربالگری استاندارد افسردگی (مانند EPDS) در کنار ارزیابی تجارب زایمان، ارتقای مراقبتهای محترمانه زایمانی و ارائه حمایتهای مستمر عاطفی در حین لیبر جهت کاهش بار افسردگی پس از زایمان توصیه میشود.
نوع مطالعه:
مروری |
موضوع مقاله:
علوم پايه پزشكي دریافت: 1403/9/25 | پذیرش: 1403/12/30 | انتشار: 1404/3/9