اهداف: محیط کشت رویی سلولهای بنیادی مزانشیمی بهدلیل دارابودن متابولیتها، فاکتورهای رشد و سیتوکینها تاثیر مثبتی در ترمیم بافتهای آسیبدیده دارد. هدف مطالعه حاضر، بررسی اثر درمانی محیط کشت حاصل از سلولهای بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی بر تغییرات هیستومورفومتریک بیضه موش تحت تیمار با بوسولفان بود.
مواد و روشها: در این مطالعه تجربی، 18 سر موش سوری نر بالغ بهطور تصادفی به سه گروه کنترل (بدون تیمار)، شاهد آزواسپرمی و تجربی تقسیم شدند. گروههای شاهد و تجربی با دو تزریق درونصفاقی بوسولفان با دوز 10میلیگرم بر کیلوگرم بهفاصله 21 روز دچار آزواسپرمی شدند. گروه تجربی، 35 روز پس از تزریق دوم بوسولفان، تحت درمان با محیط کشت رویی سلولهای بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی قرار گرفت و پس از 60 روز از تزریق محیط کشت رویی، بیضه موشها جدا و بررسی هیستومورفومتریک انجام شد. نتایج توسط نرمافزار SPSS 18 و بهکمک آزمونهای آنالیز واریانس یکطرفه، تعقیبی توکی و منویتنی تحلیل شدند.
یافتهها: قطر و مساحت لومنی لولههای منیساز در سه گروه اختلاف معنیداری با یکدیگر نداشتند، اما در گروه تجربی قطر کلی، ضخامت و مساحت سلولی، مساحت مقطع عرضی و شاخص اسپرماتوژنز لولههای منیساز نسبت به گروه کنترل کاهش معنیدار (05/0p<)و نسبت به گروه شاهد آزواسپرمی افزایش معنیدار نشان دادند (001/0p<). همچنین تعداد و تراکم عددی لولههای منیساز در گروه شاهد آزواسپرمی نسبت به گروههای کنترل و تجربی افزایش معنیداری داشت (001/0p<).
نتیجهگیری: فاکتورهای ترشحی محیط کشت رویی حاصل از سلولهای بنیادی بافت چربی میتواند در ترمیم اسپرماتوژنز در موشهای نابارورشده با بوسولفان موثر باشد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |