دوره 28، شماره 3 - ( تابستان 1401 )                   جلد 28 شماره 3 صفحات 381-366 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.
2- گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
3- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، واحد پورفسور حسابی تفرش، دانشگاه آزاد اسلامی، تفرش، ایران. ، malekipooya@iautb.ac.ir
چکیده:   (739 مشاهده)
اهداف فعال‌شدن فرایندهای التهابی بلافاصله پس از انفارکتوس میوکارد ضروری است؛ اما اگر بیش از حد ادامه یابد می‌تواند وقوع سکته قلبی را تسهیل کند. باتوجه‌به اثرات مثبت تمرینات ورزشی بر مسیرهای التهابی و کاهش آن، به ‌نظر می‌رسد در بهبود وضعیت بیماران سکته قلبی نقش مهمی برعهده داشته باشد. بر این اساس، تحقیق حاضر به‌بررسی تأثیر یک دوره بازتوانی ورزشی فزآینده بر سطوح سرمی پنتراکسین-3 و استئوپروتگرین موش‌های صحرایی انفارکته انجام شد.
مواد و روش ها در این مطالعه تجربی کنترل‌شده با گروه کنترل 36 سر موش صحرایی نژاد ویستار (8 هفته‌ای با وزن 26±210 گرم) به‌طور تصادفی به 3 گروه سالم، انفارکتوس میوکارد و انفارکته-بازتوانی ورزشی فزآینده تقسیم شدند. سپس انفارکتوس میوکارد با استفاده از 2 تزریق زیرجلدی ایزوپروترونول (150 میلی‌گرم/کیلوگرم) به‎ فاصله 24 ساعت در گروه‌های انفارکته القا شد. گروه‌های مداخله برای یک جلسه تحت تمرین استقامتی فزآینده (تردمیل با سرعت 10 متر/دقیقه و زمان 20 دقیقه شروع و به ‌سرعت 18 متر/دقیقه و زمان 50 دقیقه رسید) قرار گرفتند. سپس بلافاصله بعد از مداخله، سطوح سرمی PTX3 و OPG به‌روش الایزا بررسی شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون آنووا یک‌‌طرفه و تعقیبی توکی در سطح معناداری 0/05>P استفاده شد.
یافته ها نتایج آزمون نشان داد القای انفارکتوس قلبی منجر به افزایش معنا‌دار شاخص‌های موردمطالعه شد (0001/P=0). همچنین بازتوانی ورزشی فزآینده منجر به کاهش معنا‌دار (04/P=0 و 01/P=0) سطوح سرمی PTX3 و OPG نمونه‌ها نسبت به گروه انفارکتوس میوکارد شد.
نتیجه گیری مطالعه حاضر نشان داد بازتوانی ورزشی فزآینده با کاهش نشان‌گر‌های التهابی می‌تواند نقش مهمی در بهبود وضعیت بیماران انفارکته قلبی داشته باشد.
متن کامل [PDF 4772 kb]   (393 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (706 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: علوم پايه پزشكي
دریافت: 1400/12/4 | پذیرش: 1401/4/1 | انتشار: 1401/4/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.