مقدمه: اختلال طیف اوتیسم (ASD) به عنوان یک اختلال عصبی-رشدی مشخص می‌شود که با نواقص چشمگیر در توانایی‌های اجتماعی و شناختی مشخص می‌گردد. علاوه بر این نواقص، افراد مبتلا به اوتیسم معمولاً الگوهای رفتاری غیرعادی از جمله حرکات تکراری را نشان می‌دهند که به طور کلی به اختلال در ارتباطات منجر می‌شود. این اختلال در ارتباطات به نوبه خود باعث انزوای اجتماعی و حاشیه‌نشینی در میان کودکان مبتلا می‌شود. تحقیق حاضر به بررسی رابطه بین مهارت‌های ارتباطی و رفتارهای تکراری در کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم می‌پردازد.
مواد و روش‌ها: در مطالعه حاضر، نمونه‌ای راحتی شامل 45کودک مبتلا به اختلال طیف اوتیسم به طور سیستماتیک، از جامعه اوتیسم تهران  و 45کودک در گروه عادی(گروه کنترل)، به طور سیستماتیک از جامعه مهدکودک های شهر تهران انتخاب شد، مطابق با معیارهای ورود از پیش تعیین شده. چک‌لیست ارتباطی کودکان (CCC) برای ارزیابی دقیق مهارت‌های ارتباطی شرکت‌کنندگان به کار گرفته شد. علاوه بر این، مقیاس رفتارهای تکراری (RBS) برای ارزیابی کمی شیوع و ویژگی‌های خاص رفتارهای تکراری که توسط موضوعات نشان داده شده است، استفاده شد.
یافته‌ها: بر اساس تحلیل توصیفی، میانگین سن شرکت‌کنندگان بین 5 تا 12 سال بود. علاوه بر این، نتایج تحلیلی یک ارتباط معنادار آماری بین مهارت‌های ارتباطی و رفتارهای تکراری را نشان داد ( p<0.05, r=0.7). نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که رابطه قابل توجهی بین توانایی‌های ارتباطی و رفتارهای تکراری در کودکان مبتلا به طیف اوتیسم وجود دارد.
نتیجه‌گیری‌: این مطالعه رابطه معناداری بین مهارت‌های ارتباطی و رفتارهای تکراری در کودکان مبتلا به طیف اوتیسم پیدا می‌کند. کاهش مشکلات رفتاری ممکن است به بهبود مهارت‌های ارتباطی کمک کند و کیفیت زندگی این کودکان و خانواده‌هایشان را افزایش دهد. نتایج می‌تواند به متخصصان توانبخشی، به ویژه گفتار درمانگران، در بهبود خدماتشان کمک کند.