دوره 30، شماره 4 - ( 6-1403 )
جلد 30 شماره 4 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Naderi A, GHaffari R, Rahmani M, Rahmati M. Comparison of the Effects of 6-Week Balance Training with Blood Flow Restriction versus Traditional Balance Training on the Rehabilitative Management of Athletes with Chronic Ankle Instability: A Randomized Controlled Trial. Intern Med Today 2024; 30 (4)
URL: http://imtj.gmu.ac.ir/article-1-4122-fa.html
URL: http://imtj.gmu.ac.ir/article-1-4122-fa.html
نادری عین اله، غفاری راحله، رحمانی محمد، رحمتی مجتبی. مقایسه تاثیر 6 هفته تمرینات تعادلی با محدودیت جریان خون و تمرینات تعادلی معمول بر مدیریت توانبخشی ورزشکاران مبتلا به بیثباتی مزمن مچ پا: یک کارآزمایی تصادفیشده کنترلشده. طب داخلی روز. 1403; 30 (4)
1- ، mrmojtabarahmati@gmail.com
چکیده: (8 مشاهده)
مقدمه: تمرین با محدودیت جریان خون (BFR) میتواند سازگاریهای عصبی-عضلانی را حتی در بارهای تمرینی پایین تقویت کند. هدف این مطالعه مقایسه اثر شش هفته تمرین تعادلی همراه با BFR در ناحیه پروکسیمال ساق پا با تمرین تعادلی معمولی بر درد، قدرت عضلانی و پیامدهای عملکردی ورزشکاران مبتلا به ناپایداری مزمن مچ پا (CAI) بود.
روش کار: ر این کارآزمایی بالینی تصادفیشده، ۴۶ ورزشکار مرد تفریحی و نیمهحرفهای (سن ۵۰-۱۸ سال) دارای ناپایداری مزمن یکطرفه مچ پا بهطور تصادفی به دو گروه تمرین تعادلی همراه با BFR (۲۳ نفر) و گروه تمرین تعادلی معمولی (۲۳ نفر) تخصیص یافتند. هر دو گروه به مدت شش هفته، هفتهای سه جلسه، برنامه تمرینی تعادلی پیشرونده یکسانی انجام دادند. در گروه BFR، کاف بادی در بخش پروکسیمال ساق پا با فشار ۸۰-۷۰ درصد فشار انسداد کامل شریانی اندام اعمال شد. پیامدهای اولیه شامل شدت درد (مقیاس NRS)، ناپایداری درکشده (پرسشنامه CAIT) و تعادل پویا (امتیاز ترکیبی تست Y-Balance) و پیامدهای ثانویه شامل قدرت عضلات مچ پا، حس عمقی و عملکرد پرش جانبی تکپا بودند. دادهها با استفاده از نرمافزار IBM SPSS Statistics (نسخه ۲۶.۰) تجزیه و تحلیل شدند(05/0α =).
یافتهها: پس از شش هفته مداخله، هر دو گروه در تقریباً تمامی پیامدها بهبود معناداری نشان دادند (همه (P<0/001مقایسههای بینگروهی نشان داد که گروه تمرین تعادلی همراه با BFR، کاهش درد بیشتری (030/0 = p) و افزایش قدرت بیشتری در عضلات پلانتار فلکسور (020/0 = p)، دورسیفلکسور (050/0 = p)، اینورتور (030/0 = p) و اِوِرتور (040/0 = p) تجربه کرد؛ اما در متغیرهای ناپایداری درکشده (070/0 = p)، تعادل پویا (080/0 = p)، حس عمقی (220/0 = p) و عملکرد پرش (640/0 = p) تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد.
نتیجه گیری: در ورزشکاران مبتلا به ناپایداری مزمن مچ پا، افزودن محدودیت جریان خون در ساق پروکسیمال به تمرینات تعادلی، موجب بهبود کاهش درد و افزایش قدرت مچ پا میشود، اما بر پیامدهای حسی-حرکتی یا عملکردی اثر افزودهای ندارد. BFR زمانی که کاهش درد یا افزایش قدرت اولویت توانبخشی باشد، مکملی ایمن و کارآمد است؛ در حالی که تمرین تعادلی همچنان رکن اصلی پروتکلهای توانبخشی باقی میماند.
روش کار: ر این کارآزمایی بالینی تصادفیشده، ۴۶ ورزشکار مرد تفریحی و نیمهحرفهای (سن ۵۰-۱۸ سال) دارای ناپایداری مزمن یکطرفه مچ پا بهطور تصادفی به دو گروه تمرین تعادلی همراه با BFR (۲۳ نفر) و گروه تمرین تعادلی معمولی (۲۳ نفر) تخصیص یافتند. هر دو گروه به مدت شش هفته، هفتهای سه جلسه، برنامه تمرینی تعادلی پیشرونده یکسانی انجام دادند. در گروه BFR، کاف بادی در بخش پروکسیمال ساق پا با فشار ۸۰-۷۰ درصد فشار انسداد کامل شریانی اندام اعمال شد. پیامدهای اولیه شامل شدت درد (مقیاس NRS)، ناپایداری درکشده (پرسشنامه CAIT) و تعادل پویا (امتیاز ترکیبی تست Y-Balance) و پیامدهای ثانویه شامل قدرت عضلات مچ پا، حس عمقی و عملکرد پرش جانبی تکپا بودند. دادهها با استفاده از نرمافزار IBM SPSS Statistics (نسخه ۲۶.۰) تجزیه و تحلیل شدند(05/0α =).
یافتهها: پس از شش هفته مداخله، هر دو گروه در تقریباً تمامی پیامدها بهبود معناداری نشان دادند (همه (P<0/001مقایسههای بینگروهی نشان داد که گروه تمرین تعادلی همراه با BFR، کاهش درد بیشتری (030/0 = p) و افزایش قدرت بیشتری در عضلات پلانتار فلکسور (020/0 = p)، دورسیفلکسور (050/0 = p)، اینورتور (030/0 = p) و اِوِرتور (040/0 = p) تجربه کرد؛ اما در متغیرهای ناپایداری درکشده (070/0 = p)، تعادل پویا (080/0 = p)، حس عمقی (220/0 = p) و عملکرد پرش (640/0 = p) تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد.
نتیجه گیری: در ورزشکاران مبتلا به ناپایداری مزمن مچ پا، افزودن محدودیت جریان خون در ساق پروکسیمال به تمرینات تعادلی، موجب بهبود کاهش درد و افزایش قدرت مچ پا میشود، اما بر پیامدهای حسی-حرکتی یا عملکردی اثر افزودهای ندارد. BFR زمانی که کاهش درد یا افزایش قدرت اولویت توانبخشی باشد، مکملی ایمن و کارآمد است؛ در حالی که تمرین تعادلی همچنان رکن اصلی پروتکلهای توانبخشی باقی میماند.
نوع مطالعه: پژوهشی |
موضوع مقاله:
فيزيولوژی پزشکی
دریافت: 1404/9/4 | پذیرش: 1405/2/21 | انتشار: 1403/7/8
دریافت: 1404/9/4 | پذیرش: 1405/2/21 | انتشار: 1403/7/8
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |